|
SEN YOKSUN Kİ
gün çingeneler gibi göçebeydi ufukta,
çimenler üzerinde yuvarlandığımız gün,
akarsulardı gittikçe kararan boşlukta;
sularda yüzünden yayılan tatlı bir hüzün.
göğe sessizce yükselen ay on dördündeydi;
gece akasya dalında asılı gölgeydi,
bahtiyar başlarımız aynı penceredeydi!
hala o penceredeyim, lakin sular ölgün;
sen yoksun ki, vefasız, sularda ay görünsün.
|
____________________________________________________________
|
Cahit Sıtkı Tarancı |
|
|
Şiir Listesine Geri Dön
|
|
Oylama
|
|
Cahit Sıtkı Tarancı Sitemizi Nasıl Buldunuz
|
|
|
|
|